Wandelen

 

Het was denk ik in 1971 dat ik samen met Eduard mijn klasgenoot en vriend beiden 14 jaar oud in de raadszaal in de gemeente Haren zat. Wij waren actief voor wat toen nog de Eerste Enige Echte Nederlandse Wielrijders Bond (ENWB) was en de raad luisterde aandachtig naar Eduard zijn betoog om een ontbrekende schakel voor fietsers te maken. Natuurlijk was dat ook net de route die door ons dagelijks werd afgelegd. Na afloop kwam een enthousiast raadslid (ja, inderdaad een PvdA’er) waarmee we het tracé uitgebreid doorgesproken hebben. En jaren nadat wij allang vertrokken waren is het fietspad inderdaad aangelegd. Als je erop terugkijkt ging het eigenlijk om het verdelen van de ruimte; met meer aandacht en ruimte voor de fiets als resultaat.

Inmiddels is de ENWB omgedoopt in de fietsersbond en moet ik bekennen dat ik nauwelijks fiets. Wel wandel ik graag een rondje vanuit huis. Lopen kost niets, is gezond en het verzet de geest en je praat ook nog eens met iemand die je tegenkomt. Ook in mijn werk gaat het regelmatig over de woon- en leef kwaliteit en de mogelijkheden voor een ommetje. Ik zie dat ook terug in de omgevingsvisie van Smallingerland die staat letterlijk bol van aandacht voor aantrekkelijk wonen en leven.

Wandelen is zo vanzelfsprekend en toch. Als ik vanuit huis loop is het eerste stukje stoep langs de wijkontsluitingsweg niet alleen smal, er staan ook nog om de zoveel meter lantaarnpalen midden op! Met bijvoorbeeld een kinderwagen moet je dan verplicht de rijweg op. Niet fijn op juist dit drukste stukje ontsluitingsweg in de wijk. Even verder is er een leuke route langs bijvoorbeeld de Voetbalvelden en dan langs de Drait. En een vrij liggend pad en geen auto’s dat is heel fijn. Maar wel is het wandelen dan gecombineerd met fietsen. En fietsen zijn ook scooters en tegenwoordig een hoop elektrisch aangedreven tweewielers in allerlei vormen en soorten. Daarmee is het snelheidsverschil groot. En regelmatig zie ik wandelaars in de sompige berm staan in afwachting van bijvoorbeeld een armada aan elektrische scooters of wat het ook zijn die vanuit de haven de Drait komen of weer op weg terug zijn.

Smallingerland kent veel groen. Maar wat heb je daaraan als je er niet prettig door heen kan lopen? Ook in het centrum speelt de vraag hoeveel ruimte we de fietser laten opeisen. En daarmee is de parallel met de jaren 80. Voetgangers verdienen de herwaardering die de fiets in de vorige eeuw ten deel is gevallen. Ik denk dat het daarom tijd is voor een Eerste Enige Echte Wandel Bond. Wandelen is te belangrijk om te combineren met fietspaden, het verdient een eigen plek.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Motie meer bouwen met hout